VIVUS MORIRE

Każdego dnia wypalamy się
Co noc, co dzień czyjś blask gaśnie
Dym dawno już uleciał gdzieś
Pozostały tylko plamy z wosku świec

Prochem byłeś, jesteś i zawsze będziesz
Prochem byłeś jesteś i zawsze będziesz

Świat dalej trwa, choć już niema nas
Pamięć niknie, wnet wyschnie łza
Jak krótki jest ten nam dany czas
Uchwyć życie swe, póki jeszcze trwa

Prochem byłeś, jesteś i zawsze będziesz
Prochem byłeś jesteś i zawsze będziesz

Each day we burn out
Every night, every day some lost their bright
Smoke faded away long ago
Only what remained are candle stains

Dust you were, are and always will be
Dust you were, are and always will be

World still goes on, even if we don’t
Memory dies, instantly the tear dries
How short is our allowed time
Seize your life, while you can

Dust you were, are and always will be
Dust you were, are and always will be

Wrogie spojrzenia, ktoś śledzi Cie
Czyha za rogiem złowrogi cień
Paraliż – koszmarny sen,
Fatalizm – nie budzisz się
Czy przyjdzie dzień?
Czy przyjdzie śmierć?

Uciekaj stad! Uciekaj stad!
Uciekaj stad! Jak najdalej!

Łamie żebra, powieka drga
Czarny scenariusz z najgorszych snów
Pragniesz powietrza, kończy się czas
Ściska za gardło, dziki paniczny strach

Uciekaj stad! Uciekaj stad!
Uciekaj stad! Jak najdalej!

Hostile eyes, someone stalks your way,
Around the corner lurks a shadow gray
Paralysis – a nightmare dream
Fatalism- you can’t wake up
Will dawn come?
Will death come?

Run away! Run away!
Run away! Furthest away!

Ribs are breaking, eyelid twitch,
Darkest script from the nightmare’s pitch
You crave for air, but time runs dry,
It grips your throat — wild panic fear

Run away! Run away!
Run away! As far as you can!

Przedwieczny Mędrzec chciał uleczyć go
Pochwycili Go inni by naprawić wielki bład
Pomimo krzywdy wierzył, że był tego wart
Choć przecież zabił Go ten podły świat
Podły świat!

Trucizna płynie przez arterie serc
W światyni pychy cielec liczy zysk
Czarna chmura kłamstwa jak trupi jad
Przesłania wszystko, przesłania ten…
Martwy świat! Martwy świat!
Martwy świat! Martwy świat!
Martwy świat! Krwawiacy stygmat ludzkich wad
Martwy świat! Krwawiacy stygmat ludzkich wad

Na naszych oczach, na przestrzeni lad
Zimne żywe trupy zalewaja świat
W pogoni za zyskiem zapominaja, że…
Gorsza niż śmierć jest zgnilizna serc
Zgnilizna serc!

Trucizna płynie…

Martwy świat! ….

The Ancient Sage wanted to heal it
Others seized Him to fix a great mistake
Despite the harm, He believed it was worth it
Though this vile world killed Him
Vile world!

Poison flows through the arteries of hearts.
In the temple of pride, the calf counts profit
A black cloud of lies like corpse venom
Covers everything, covers this…
Dead world! Dead world!
Dead world! Dead world!
Dead world! Bleeding stigma of human flaws
Dead world! Bleeding stigma of human flaws

Before our eyes, across the lands,
Cold living corpses flood the world.
Chasing profit, they forget that…
Worse than death is the rot of hearts.
Rot of hearts!

Poison flows…

Dead world! …

Pragnałem odejść, by zapomniał świat
Tułaczka trwa, oddalił się lad
Moje żagle już, dawno temu porwał wiatr
Zgubiłem ster i oto walcze sam
Spiew syren z głebin tu przywołał mnie (jak remedium)
One maja czego chce
Ich piękne głosy oddaliły to co złe
Ich cena – ostatni dech

Bez kresu toń jak obsydian
Mroczna otchłań woła!
Bez kresu toń jak obsydian
Mroczna otchłań woła!

Ich oczy – gwiazdy, w nich ognisty blask
Morskie sukkuby, otaczaja mnie
Na próbę ucieczki odpowiada śmiech
Chórem na zgubę głupca złapanego w sieć
Bez skutku walka by przełamać czar
Już za zapóźno, niemam żadnych szans
W zimnym uścisku w otchłań wciagaja mnie
Szukajac ratunku, odnalazłem…
Śmierć

Bez kresu toń jak obsydian
Mroczna otchłań woła!
Bez kresu toń jak obsydian
Mroczna otchłań woła!

I longed to leave so the world would forget
The wandering goes on, the land grew distant
My sails were torn by the wind long ago
I lost the helm and now I fight alone
The sirens’ song from the depths called me (like a remedy)
They have what I desire
Their beautiful voices drove away what was bad
Their price — my final breath

Endless abyss like obsidian,
The dark chasm calls!
Endless abyss like obsidian,
The dark chasm calls!

Their eyes — stars, with fiery glow
Sea succubi surround me now
My attempt to flee meets mocking laughter,
A chorus for the fool caught in their net
No use to fight to break the spell,
It’s far too late, I have no chance
In their cold embrace they drag me down,
Seeking salvation, I have found…
Death

Endless abyss like obsidian,
The dark chasm calls!
Endless abyss like obsidian,
The dark chasm calls!

Cień przeszłości prześladuje Cię
Chroniczny ból weltschmerzu pieśń
Samodestrukcja, freudowskie sny
Sam już nie wiesz, czy to jeszcze ty

Desperacja! Desperacja!
Desperacja! Desperacja!

Rozbite lustro, rozpaczy błysk
Cztery ściany, odbity krzyk
Carpe noctem! Jak tu wielu nas
Załóż maskę, maskarady nadszedł czas

Desperacja! Desperacja!
Desperacja! Desperacja!

A shadow of the past haunts you
Chronic pain, a song of Weltschmerz
Self-destruction, Freudian dreams
You no longer know if it’s still you

Desperation! Desperation!
Desperation! Desperation!

A shattered mirror, a flash of despair
Four walls, an echoed scream
Carpe noctem! So many of us here
Put on the mask, the masquerade time has come

Desperation! Desperation!
Desperation! Desperation!

Wypijaja z nas krew
To od wieków niezmienia się
Jesteśmy im potrzebni
Tylko by żywić ich

Nieustanna kalkulacja
I bezsilność dzień za dniem
Dopóki kasa się zgadza
Będa spijać Twoja krew
A kiedy już zabraknie sił
Na pastwe losu zostawia Cię
Jesteśmy im potrzebni
Tylko by służyć im

Oni chca być bogami
Miec wciaż więcej i więcej
Intencje podłe i nieczyste
To wampiryczny system

They drink our blood
It hasn’t changed for centuries
They need us
Only to feed themselves

Endless calculation
And helplessness day by day
As long as the money adds up
They’ll keep drinking your blood
And when your strength is gone
They’ll leave you to your fate
They need us
Only to serve them

They want to be gods
To have more and more
Intentions vile and impure
It’s a vampiric system

Penetruje umysł
Natarczywa myśl:
Marne jutro, ulotne dziś
Uwięziony w matni rutyny dnia
Szukam prawdy
Wyruszam w noc
Ciemnośći całun otula mnie
Daje on spokój udręczonej duszy mej

Przemierzam ciemny nagróbków las
Tyle tu imion, pięknych słów i dat
Ziarno piasko to ludzki czas
Klepsydra pęka i nagle znikasz

Czarny kruk – widmo zmian
Czeka na zgubę, aż legnę tam
Zimno grobów
Szepce wiatr
Kruchych liści – kości trzask
Ablucja zmysłów, katarsis snów
Nadchodzi słońce, a ja powrócę tu

Przemierzam ciemny nagróbków las
Tyle tu imion, pięknych słów i dat
Ziarno piasko to ludzki czas
Pęka klepsydra i nagle znikasz

It penetrates the mind
An intrusive thought:
A bleak tomorrow, a fleeting today
Trapped in the snare of daily life
I seek the truth
I set out into the night
The shroud of darkness wraps around me
It brings peace to my tormented soul

I wander through a dark forest of tombstones
So many names, beautiful words and dates
A grain of sand — that is human time
The hourglass cracks and suddenly you vanish

A black raven — a phantom of change
It waits for my ruin, until I fall there
The cold of graves
The whispering wind
The brittle leaves — the crack of bones
Ablution of senses, catharsis of dreams
The sun is coming, and I will return here

I wander through a dark forest of tombstones
So many names, beautiful words and dates
A grain of sand — that is human time
The hourglass cracks and suddenly you vanish

Moje czarne myśli wybielam tam
Tu w mojej ciemni to wszystko co mam:
Szare fotografie, na nich ty i ja
Jak rajskie marzenie, co niezaznało zła

To moja wersja prawdy
Ona zostanie tu
Papierowe wspomnienia
I cmentarny chłód

I cmentrany chłód…

Oniryczne marzenie tam utrwaliłem je
Ono zawsze zostanie, choć już niema Cię
Prawda była szpetna to pamiętam, wiem
Szkło z pozoru czyste, gdy rozbite saczy krew

To twoja wersja prawdy
Pogrzebana tu
Papierowe wspomnienia
I zapomniany grób

I zapomniany grób …

I bleach my black thoughts there
Here in my darkroom, that’s all I have:
Gray photographs, with you and me
Like a paradise dream that never knew evil

This is my version of truth
It will remain here
Paper memories
And cemetery chill

And cemetery chill…

An oneiric dream, I preserved it there
It will always stay, though you are gone
The truth was ugly, I remember, I know
Glass that seems clean, when shattered, bleeds

That’s your version of truth
Buried here
Paper memories
And a forgotten grave

And a forgotten grave…

Krew i łzy wylane w piach
W sercu nosisz tak wiele ran
Każda zadał sztyle kłamstw
Zostawił tam odłam szkła
Za każdym razem jest Cię mniej
Czy to kiedyś skończy się?
Gdy on nadchodzi, chowasz się
Trudno tak, powiedzieć nie

Nikt nie chce słyszeć
Nikt nie chce widzieć
Na Twoja krzywde znieczuleni
Nikt nie chce słyszeć
Nikt nie chce widzieć
W samych siebie zapatrzeni
Znieczuleni!

Uciekasz tam w liści cień
Miejsce gdzie jeszcze widzisz sens
Bez tych wszystkich gorzkich słów
Głuchych prawd, zadartych głów
Choć na chwilę odejść tam
Zakołatać do nieba bram
Upewnić się, że warto trwać
Na tej ścieżce cierni do gwiazd

Nikt nie chce słyszeć
Nikt nie chce widzieć
Na Twoja krzywde znieczuleni
Nikt nie chce słyszeć
Nikt nie chce widzieć
W samych siebie zapatrzeni
Znieczuleni!
To my…

Blood and tears spilled into the sand
You carry so many wounds in your heart
Each one struck with a dagger of lies
Left behind a shard of glass
Each time there’s less of you
Will it ever end?
When he comes, you hide away
It’s so hard to say no

No one wants to hear
No one wants to see
Numb to your suffering
No one wants to hear
No one wants to see
Lost in themselves
Numb!

You run away into the shadow of leaves
A place where you still see meaning
Far from all those bitter words
Deaf truths, arrogant heads
Just for a moment to go there
To knock at heaven’s gate
To make sure it’s worth holding on
On this thorny path to the stars

No one wants to hear
No one wants to see
Numb to your suffering
No one wants to hear
No one wants to see
Lost in themselves
Numb!
We are…